واینجوری بود که مندلیف جدول تناوبی رو درست کرد

وينيل كلرايد(Vinyl chloride)

نام ماده: وينيل كلرايد(Vinyl chloride)

نام تجاری: وي سي ام(VCM)

سایر اسامی: كلرواتن ( Chloroethene) , كلرواتيلن (Chloroethylene)
تاریخچه:

وينيل كلرايد يك تركيب كلر دار آلي است. وينيل كلرايد را مونومر وينيل كلرايد نيز مي نامند. وينيل كلرايد تركيبي بي رنگ و مهم در صنعت است زيرا پليمر PVC را از آن تهيه مي كنند. در دما و فشار محيط ، وينيل كلرايد گازي با بو و طعم شيرين است. اسامي ديگر: وينيل كلرايد براي اولين بار در سال 1835 بوسيله جاستوس وان ليبيگ Justus von Liebig و شاگردش هنري ويكتور رگنالت Henri Victor Regnault توليد شد. آنها وينيل كلرايد را از واكنش اتيلن دي كلرايد با محلول هيدرواكسيدپتاسيم در اتانول بدست آوردند. در سال 1912 فرنز Frans ، شيميدان آلماني اختراعي را تحت عنوان چگونگي تهيه وينيل كلرايد از استيلن و كلريد هيدروژن با استفاده از كلريد مركوريك به عنوان كاتاليست ، ثبت نمود.

موارد مصرف:

وينيل كلرايد يك ماده واسط و خوراك راكتور پليمريزاسيون است در اين راكتور وينيل كلرايد مونومر تبديل به PVC مي شود. تا سال 1974 وينيل كلرايد در افشانه ها جهت پاشش مواد استفاده مي شد. همچنين از اين ماده به مدت كوتاهي به عنوان ماده بيهوشي استفاده مي شد.


خواص فیزیکی و شیمیایی:

Molecular formula :C2H3Cl
Molar mass 62.498 g/mol
Appearance Colorless gas
Density 0.91 g/ml
Melting point - 154 °C (119 K)
Boiling point -13 °C (259 K)
Solubility in water 2.7 g/L (0.0432 mol/L) at standard conditions

روشهای تولید:

مراحل توليد وينيل كلرايد عبارتند از: كلريناسيون مستقيم Direct Chlorination توليد وينيل كلرايد از اتيلن دي كلرايد EDC شامل چند مرحله واكنش. CH2=CH2 + Cl2 -------> ClCH2CH2Cl اين واكنش انتخاب پذيري بالايي را دارد. كراكينگ حرارتي Thermal Ctacking هنگامي كه EDC تا 500C در 15-30atm حرارت داده مي شود مولكول هاي آن به وينيل كلرايد و اندريد اسيد كلريدريك شكسته مي شوند. ClCH2CH2Cl --------> CH2=CHCl + HCl اين واكنش به شدت گرماگير است و در يك هيتر حرارتي انجام مي شود. اكسي كلريناسيون Oxychlorination در واحد هاي جديد توليدي VCM از اسيد كلريد ريك توليدي باقي مانده براي توليد وينيل كلرايد استفاده مي شود. براي اين كار اتيلن ، اكسيژن و كلريد هيدروژن را در حضور كاتاليزر كلريد مس 2 واكنش مي دهند.

CH2=CH2 + 2 HCl + ½ O2------> ClCH2CH2Cl + H2O.

اطلاعات ایمنی:

تماس هاي مكرر پوست و چشم با بخارات اين مايع سبب يخ زدگي مي شود. غلظت هاي بالاي آن سبب كاهش كارايي سيستم اعصاب مركزي مي شود. گازي شديدا قابل احتراق است و در دماي معمولي نيز مي تواند محترق شود.

آزبست (به انگلیسی: Asbestos)

آزبست (به انگلیسی: Asbestos) نام گروهی از ترکیب‌های معدنی منیزیوم و سیلیسیوم است که بیشتر در طبیعت به صورت الیاف معدنی و سنگ یافت می‌شود. این مواد به خاطر مقاومت زیادی که در برابر گرما و آتش دارند به عنوان مواد نسوز بکار می‌روند. گاهی به این ماده «پشم شیشه» نیز گفته می‌شود. در ساختمان پنبه کوهی یا پنبه نسوز، عناصری مانند سیلیس، منیزیوم و آهن وجود دارد.
الیاف پنبهٔ کوهی می‌تواند به ذرات بسیار ریز و نامریی تبدیل شود. این ذرات نامریی که قطر آن‌ها کمتر از ۰٫۵ میکرون است، در هنگام تنفس به اعماق شش نفوذ می‌کنند و برای همیشه در آن جا می‌مانند. با گذشت زمان این ذرات بر اثر تحریکات مداوم خود می‌توانند سبب بیماری‌های آزبستوسیس (Asbestosis)، سرطان ریه و یا بیماری مزوتلیوما (Mesothelioma) شوند که همه آن‌ها در نهایت به مرگ منتهی می‌شوند.

روش کلدال یا کجلدال در شیمی تجزیه

روش کلدال یا کجلدال در شیمی تجزیه روشی برای اندازه گیری کمی نیتروژن در مواد شیمیایی است که توسط یوهان کلدال در سال 1883کشف شد.

شکل کلی ماکرو کجلدال (کلدال) به شکل زیر است:

کلدال


برای آشنایی بیشتر آزمایش زیر را ملاحظه نمائید:

ادامه نوشته

پیپت (به انگلیسی: Pipettes)

                                             

پیپت (به انگلیسی: Pipettes) یکی از ابزارهای آزمایشگاهی می باشد که به منظور برداشتن اندازهٔ دقیقی از مایع در آزمایشگاه از آن استفاده می شود.این وسیله معمولا از شیشه ساخته می شود و برخلاف وسایلی مانند بشر و ارلن نمی تواند در معرض شعله مستقیم قرار گیرد.

ساختار و انواع

پیپت ها معمولا در دو نوع پیپت مدرج و پیپت حباب دار(یا پیپت ژوژه) ساخته می شوند. پیپت مدرج یک لوله شیشه ای صاف می باشد که یک انتهای آن نازک تر است. در این نوع پیپت بدنه وسیله بر حسب حجم های مختلف مدرج شده است ودقت وسیله به کوچکترین واحد تقسیم بندی روی بدنه بستگی دارد.در این نوع پیپت می توان حجم های مختلف و دلخواه را بر اساس ظرفیت پیپت برداشت. پیپت حباب دار از یک لوله صاف که در میانه آن یک حباب وجود دارد تشکیل شده است و در قسمت بالایی آن یک خط نشانه وجود دارد.دراین نوع پیپت بر خلاف پیپت مدرج فقط مقدار حجم معین تعیین شده روی ابزار قابل برداشتن است. پیپت ها را به وسیله ابزار دیگری به نام پوآر(یا پیپت پرکن) استفاده می کنند.این ابزار که در انتهای لوله پیپت بسته می شود با ایجاد خلاء در داخل پیپت مایعات را به داخل آن می کشد.

دسيكاتور

                             

دسيكاتور ظرف ‌شيشه‌اي درپوش‌ داري است كه براي نگهداري اشياء در فضاي خشك استفاده مي‌شود .
بوته هاي چيني يا پلاتيني پس‌از انتقال از كوره و همچنين مواد خشك شده در اون را براي سرد كردن و جلوگيري از جذب رطوبت در دسيكاتور نگهداري مي‌كنند.

در قسمت پايه دسيكاتور مقداري عامل خشك كننده شيميائي مي‌ريزند. سيليكاژل، كلريد سديم بي آب ، سولفات كلسيم (Drierite) و پركلرات منيزيم (Anhydrone ياDehydrite) از انواع عوامل خشك كننده مورد استفاده در دسيكاتور مي‌باشند. اين مواد پس از جذب رطوبت ، تغيير رنگ داده و غيرفعال مي‌شود . بنابراين براي احياء اين مواد ، آنها را در اون قرار مي‌دهند. بعنوان مثال سيليكاژل را در دما ي 180- 150 درجه حرارت و Drierite را در دماي 250 – 230 درجه حرارت در اون قرار داده و احياء مي‌كنند.

بوته يا ظرف حاوي نمونه در دسيكاتور روي يك صفحه سوراخ‌دار مي‌گذارند. لبه‌هاي سمباده‌اي كه كمي گريس كاري شده ، بند محكمي بين پايه و در پوش بوجود مي‌آورد.

در موقع استفاده از دسيكاتور بايد به نكات زير توجه داشت:

زماني كه بوته داغ در دسيكاتور گذاشته شد، در حدود 5 تا10 ثانيه بايد فرصت داده شود كه هواي درون دسيكاتور گرم و منبسط گردد و سپس درپوش را به آرامي بر روي آن قرار گيرد. درصورت باز كردن مجدد، بايد درپوش دسيكاتور به آرامي بر روي آن لغزانده شود.
لبه‌هاي سنباده‌اي دسيكاتور را بايد با كمي وازلين سفيد يا روغن خاص ديگر مانند گريس سيليكون ،اندود كرد تا كاملا هوابندي شود. روغن اضافي ممكن است باعث لغزيدن درپوش و شكستن آن گردد.
بايد درپوش دسيكاتور هميشه روي آن باشد .اگر مدت زيادي درپوش را بردارند، اولا ماده خشك كننده(مانند سيليكاژل) رطوبت جذب كرده و غيرفعال مي‌شود و ثانيا ممكن است مدتها طول بكشد تا ماده خشك كننده بتواند رطوبت هواي وارد شده به دسيكاتور را جذب كند و دوباره فضاي خشك درون دسيكاتور مثل اول شود.
در مدت خنك شدن بوته چندين مرتبه شير هوا را باز و بسته كنيد تا از ايجاد خلاء در داخل دسيكاتور جلوگيري شود

قیف جداکننده ( به انگلیسی: Separatory funnel )

                                        

 قیف جداکننده ( به انگلیسی: Separatory funnel ) یکی از ابزار آزمایشگاهی است که مایعات را بر اساس چگالی از هم جدا می‌کند مثلاً اگر مخلوط روغن و آب را در مخزن این دستگاه بریزیم بر حسب چگالی مواد در داخل این ظرف تفکیک می‌شود اگر شیر زیر ظرف را باز کنیم مایعی که دارای چگالی بالاست در زیر قرار گرفته و از دستگاه خارج می‌گردد تا اینکه به مرز جدایی مایعات (روغن و آب) برسد، در چنین حالتی شیر را می‌بندیم و دستگاه با موفقیت دو مایع مخلوط را از هم جدا می‌کند.

                                        

لوله تیل (به انگلیسی: Thiele tube) یکی از ابزار آزمایشگاهی شیشه ای است که معمولا برای تعیین نقطه ذوب و جوش مواد مورد استفاده قرار می گیرد.این ابزار آزمایشگاهی به افتخار شیمیدان آلمانی یوهانس تیل (به آلمانی: Friedrich Karl Johannes Thiele)نامگذاری شده است.این ابزار شباهت زیادی به لوله آزمایش دارد با این تفاوت که یک لوله رابط مانند یک دسته قسمت پایینی و میانی لوله را به هم متصل می کند.[۱]

عملکرد

ویژگی مهم این ابزار ایجاد یک حمام روغن یا آب با دمای تقریبا ثابت است به این ترتیب که با حرارت دادن ملایم به دسته لوله یک جریان همرفت ایجاد می شود که باعث ثابت ماندن دما در کل مایع می شود.